آفتاب شرقی

سخنی در مورد جشنواره چهارم

چهارمین جشنواره مطبوعات و خبرگزاری های استان قزوین برخلاف سال های گذشته از همان ابتدا با حاشیه هایی مواجه شد که متاسفانه آغازگر بدعتی نامبارک در روند برگزاری این جشنواره شد. در ابتدا و قبل از آغاز سخن بر این نکته تاکید می کنم که این جشنواره از سوی تابان و نویسندگان آن تحریم نشده است لیکن تابان با اشاره به نقدهای جدی که به روند غیرقانونی این جشنواره دارد از ابتدا نقد «صنفی » جدی به روش های اعمال شده برگزار کنندگان آن داشته است وبر همین اساس نویسندگان خود را در شرکت یا عدم شرکت در جشنواره مخیر کرده است.

بنابراین اگر نویسنده ای از تابان در این جشنواره شرکت کند از حق طبیعی و صنفی خود استفاده کرده است و شرکت او به منزله تایید روش نادرست به کار گرفته شده نیست همچناکه عدم شرکت افراد نیز هیج ربطی به گرایش های سیاسی و جریاناتی از این دست ندارد بلکه اعتراضی صرفا صنفی به نحوه عمل برگزار کنندگان جشنواره تلقی می شود و نه اعتراضی بر اساس تئوری های مطرح شده از سوی رییس خانه مطبوعات که اگر این چنین بود نویسندگان نشریه تابان در جشنواره سراسری شرکت نمی کردند حال آنکه چنین نشد و همین بهترین دلیل بر رد ادعای های سیاسی برخی افراد است(آنچنان که بنده دریافته ام کسی از نشریه تابان به همان دلیل صنفی فوق الذکرشرکت نکرده است و این درحالی است که نقش و رتبه حایز اهمیت این نشریه در جشنواره های گذشته بر کسی پوشیده نیست).

یکی از اتفاقات نامیمون دیگر در جشنواره امسال این بوده است که رییس خانه مطبوعات از همان ابتدا با زدن انگ سیاسی به افراد و بکارگیری ادبیاتی امنیتی، چنان وانمود کردند که گویی هر گونه اعتراضی به مدیریت ایشان برابر با حرکتی ضد انقلابی و اخلاقی و چیزی در چارچوب جریانات سیاسی این روزهاست حا ل آنکه اگر واقعا چنین بود بسیاری از اشخاصی که به صراحت در وبلاگ خود را حامی جنبش سبز معرفی کرده اند و اکنون با وعده های چشمگیر برخی برگزار کنندگان به وسوسه شرکت در جشنواره افتاده اند به صراحت اعلام می کردند که بنا به انگیزه های سیاسی در این جشنواره شرکت نمی کنند حال آنکه این چنین نشده است و این هم دلیل دیگری بر رد ادعاهایی است که می کوشند اساسی سیاسی برای عدم شرکت افراد به جشنواره پیدا کنند.

چهارمین جشنواره مطبوعات و خبرگزاری های استان قزوین، طی روزهای آتی برگزار خواهد شد .جشنواره ای که برگزار کنندهای آن برای پیشبرد مطامع شخصی خود آنچنان اصراری داشتند که بدون هماهنگی با شورای مرکزی خانه مطبوعات و به میل خود آیتم هایی از فراخوان جشنواره را حذف و یا جابجا کرده و به نشریات ارسال نموده بودند ، جشنواره ای که آش آن به آن درجه از شوری رسیده است که حتی خود آقای عبد العظیم موسوی نایب رییس خانه مطبوعات در برابر اصرار آقای کاظم پور رییس خانه مطبوعات به صراحت به ایشان گفت که که«اگر جشنواره در رابطه با همکاری افراد به عنوان داور و مجری بدون هماهنگی با شورای مرکزی قول یا وعده ای ! داده است به ما هم بگویید ؟ ».

جشنواره چهارم مطبوعات و خبرگزاری های استان به خوبی نشان داد که منافع برخی عوامل پشت پرده آن آنچنان مهم است که استفاده ابزاری از افرادی که قبلا از سوی برگزار کندگان جشنواره -به ناحق- شایسته دریافت یک جایزه نیز نبودند اکنون مستحق تکیه بر مسند داوری شده اند .

اگرچه نفس انتخاب افراد شایسته برای داوری اتفاق مبارکی است اما به نظر می رسد این تحول بیشتر از آنکه ناشی از درک متکامل برگزار کنند های جشنواره باشد ناشی از استفاده از وجهه افراد برای جذب کمی افراد و کیفی نشان دادن جشنواره ای است که از ابتدا بر اساس روند ی غیر قانونی و باادبیات تهدید و تطمیع پیش رفته است و بدیهی است که تابان نیز هیزم آتشی نخواهد شد که تنها دست و دل عده ای خاص با منافعی خاص را گرم میکند و عملا هیچ سودی برای جامعه مطبوعاتی قزوین ندارد.

جشنواره چهارم،نماد برنامه ای سازماندهی شده و خارج از ضوابط قانونی آن هم با عنوان ظاهری مطبوعات و خبرگزاری هاست، جشنواره ای که از همین ابتدا و بر اساس چینش افراد دخیل در جشنواره می توان فهمید که روند اجرای آن نه براساس موازین حرفه ای که مبتنی بر محاسبه سود و زیان شخصی است و همین محاسبات شخصی است که باعث می شود در یکسال بسیاری افراد از شرکت در روند اجرایی جشنواره یا دریافت جایزه محروم گردند و در سال بعد و تنها به دلیل تحت فشار گذاشتن این افراد و یا وعده های دم دستی به شرکت در جشنواره ترغیب گردند حال آنکه اگر قانون و منطق بر این روند حاکم بود به ناگاه چنین تغییرات فاحشی بوجود نمی آمد و نیازی نبود که برخی افراد برای سر پوش گذاشتن بر ناکارآمدی خود و تهیه مقدمات مدیریتی بهتر در آینده، دست بدامان انگ های سیاسی و مانند آن شوند.

نقد جدی دیگری که به روند برگزاری این جشنواره وجود دارد استفاده از افراد بومی در مقام داوری است که بنده به نوبه خود اعتراض و نقد فنی خود را به این امر ابراز داشته ام لیکن به نظر می رسد این نقد نیز به گونه ای دیگر جلوه داده شده است که در این جا حوصله بیان جزییات آن نیست و تنها به بیان این امر بسنده می کنم که آنچه در این نقد مد نظر قرار گرفته است نه افراد و شخصیت های حقیقی که رویکرد نادرست آنان به عنوان افرادی موثر در جشنواره ای است که می بایست نماد رشد و بالندگی جامعه مطبوعاتی آن باشد.

+نوشته شده در یکشنبه هشتم آذر 1388ساعت9:56توسط محمد درافشانی |